In conclaaf: Waakzaamheid

Er komt een moment in een kinderleven dat je het als ouder moet vertellen dat Sinterklaas iemand anders is dan dat ze dachten. Dit moment probeer je zo lang mogelijk uit te stellen. Bedotten is zo leuk. De onthulling dat Sinterklaas nooit een cadeau in een schoen kan droppen, zou als een soort antiserum moeten werken om de waakzaamheid van het kind te stimuleren. Het voorkomt dat hij of zij ooit weer bij de neus genomen wordt. Niet dus. Zeker niet in deze tijd die helaas te veel wordt gedomineerd door het adagium ‘veel voor weinig’.

Een beetje rund weet dat volledig kant-en-klare lasagne, inclusief winstmarge voor ieder onderdeel van de productieketen, nooit in de winkelschappen zou kunnen liggen voor die nietige anderhalve euro. Spaanse ezels worden verwerkt in de krokante bitterballen waar iedere doorgewinterde hockeyer op de zondagmiddag in goed gezelschap reikhalzend naar uitkijkt. Het broodje kaas is geprint en het bier is aangelengd met afwaswater.Oh, waar is de waakzaamheid.

Er gloort dus hoop voor hen die bij het betreden van het wedstrijdveld navrante herinneringen hebben aan de witte lijntjes. Diego Maradonna op het voetbalveld, Jennifer Capriati op de tennisbaan en Oliver Kutrz plus Jesse Mahieu op het waterveld. Niks geen machtige beleving met volop zelfvertrouwen, meer energie en een gevoel van onaantastbaarheid. Ook zij zijn bedonderd. Het poeder kwam uit de oude vertrouwde kalkwagen. Het is allemaal één groot complot. Topsporter Mahieu, die in het openbaar en ter overstaan van 100 flitslichten uit dito camera’s alles heeft opgebiecht, wist niet beter.

Clichébeeld van filmscènes, waarin een troep graatmagere modellen in een ranzig toilet met een scheermes het witte poeder rangschikken op een kapot spiegeltje, blijven clichébeelden en de paria wordt weer sportheld die aan het einde van dit seizoen toch nog op zijn club het nieuwe staatbordje ‘Jesse Mahieusteeg’ mag onthullen. Het clubbestuur is zichtbaar blij en het betrokken bondsbestuur is in extase. Het bagatelliseren is verleden tijd en de ammunitie van de media is tot zwijgen gebracht. En dan komt er weer een moment waarop de waakzaamheid het weer even laat afweten.

Arjan Klaver

Comments (11)

  1. wiiteberg

    Nou moeten we niet Jesse Mahieu met maradonna gaan vergelijken, dat zou hem teveel eer zijn.

  2. Die bolle

    Pfoe, volgende keer iets minder archaïsch taalgebruik, aub?

  3. Als ik Arjan Klaver zo hoor, neemt Escobar Pinoke over, en wordt Reid-Ross vervangen door Colombiaanse talenten :-). Vind de straf voor Mahieu zwaar (ontslag en een jaar geen hockey), maar terecht. Mahieu heeft als eerste elftal speler een voorbeeld naar de jeugd toe en dit soort drugs horen niet thuis in onze maatschappij, dus ook niet op of rondom een hockeyveld. Vind wel dat Mahieu er goed mee omgaat (althans wat ik ervan in de pers lees). Hij betuigt spijt, en vind de situatie uitermate vervelend. Ik zou zeggen, gun deze verdediger een tweede kans. Het is aan hem hoe hij daar mee omgaat.

  4. Pieter helemaal mee eens!

  5. Pieter, gedeeltelijk zeker mee eens, alleen dan weet de jeugd ook gelijk dat ze er ,in de toekomst, wellicht in een eerste geval ook mee wegkomen !!!

  6. Ik denk niet dat jullie lezers hier op zitten te wachten, ik althans niet.

    Graag achtergrond verhalen, interviews, analyses, etc!

    Ga de competitie met Hockey punt NL aan wordt de VI van het hockey!

  7. ‘shockey’

    Wat een onzin ‘Gras’. Ik vind dat een column past bij deze site. En zeker ‘in conclaaf.’ Hij is fijn

  8. Berry de liefhebber

    Ben ik de enige die weinig van de column begrijpt? Hoop moeilijke woorden om de moeilijke woorden.

  9. Mooi stuk. Dan weer lopen mensen te klagen dat de columns van een te laag niveau zijn, dan weer van een te hoog niveau. Zo zie ik het in ieder geval graag. Prima stuk Arjan!

  10. self-pass

    De column voelt aan alsof die geschreven is door iemand die ruim onder de geestverruimende middelen zat.

  11. Begin dan eerst maar eens met het leesplankje… aap… noot…. mies…. 😉

Reageer