Volkskrant: "Oranje Zwart is dit seizoen in staat klappen uit te delen"

Bloemendaal – Oranje Zwart 3-4
Drie keer nam Bloemendaal uit een strafcorner de leiding, maar het slotakkoord was voor Oranje Zwart. In de laatste minuut rondde Bob de Voogd een fraaie rush af met een backhand die doelman Stockmann te machtig was, 3-4.
Zijn treffer luidde de eerste nederlaag van Bloemendaal in en betekende dat Oranje Zwart zijn ongeslagen status in de hoofdklasse behield. Oranje Zwart is samen met Kampong koploper in de hoofdklasse, dat dit weekeinde de meeste productieve competitieronde kende uit de historie. In zes duels werd er 45 keer gescoord.
Michel van den Heuvel, coach van Oranje Zwart, was blij dat zijn ploeg er in positieve zin een bijdrage aan had kunnen leveren. ‘Dit soort topwedstrijden wordt doorgaans beslist op de laatste kans. Die was voor ons en De Voogd bezat de rust en het zelfvertrouwen toe te slaan’, doceerde Van den Heuvel.
Na vier jaar keerde Van den Heuvel (48) zondag terug op ’t Kopje in Bloemendaal dat hij na drie landstitels op rij inruilde voor de functie van bondscoach van het Nederlands elftal. Na derde plaatsen op het EK en WK werd de Eindhovenaar in april 2010 ontslagen vanwege een verschil van inzicht over het beleid.
De coach werd verweten angsthazenhockey te spelen en de noodzakelijke verjonging te traag door te voeren. Enkele maanden later trad hij in dienst van Pakistan waarmee hij Aziatisch kampioen werd en kwalificatie voor het olympisch toernooi afdwong. Vervolgens werd hij het slachtoffer van de vijfde colonne.
In maart van dit jaar werd hij op straat gezet wegens ‘contractbreuk’. De zaak is inmiddels uitgelopen op een juridisch geschil dat binnenkort voorkomt voor het Hof van Arbitrage in de sport (CAS) in Lausanne.
Al maanden voor zijn gedwongen vertrek uit Pakistan nam Van den Heuvel het besluit na de Olympische Spelen zijn werkterrein weer te verleggen naar Nederland. ‘In november was ik tien weken onafgebroken van huis. In die periode besloot ik terug te keren. Tot dat moment was hockey altijd nummer een geweest in mijn leven, maar ik wilde meer tijd bij mijn gezin doorbrengen. Mijn zoon is elf. Ik wil hem zien opgroeien, deel uitmaken van zijn leven.’
Bij Oranje Zwart waar hij zelf actief was als hockeyer en van 1999 tot 2004 coach was, was hij in die tijd lid van de commissie die het project OZ Vooruit opstelde. De groep zocht een nieuw bestuur bijeen, bracht de precaire financiën op orde en stelde een meerjarenplan op waarin voor Van den Heuvel een vierjarig contract klaar lag als baas van de sectie tophockey mannen.
Onder Van den Heuvel is OZ bezig aan een cultuuromslag. ‘De club leeft weer’, zegt Marcel Balkestein. ‘De sfeer is weer positief. Het verschil met vorig seizoen is groot. Toen zaten we in de hoek waar de klappen vielen. Nu delen we zelf de klappen uit.’
Zoals tegen Bloemendaal, dat teleurgesteld afdroop door de late treffer van De Voogd. ‘Dit was een spektakelstuk waarin de gelukkigste met de winst aan de haal ging’, erkende Balkestein. ‘Een gelijk spel had de verhoudingen beter weergegeven.’
Voor Balkestein is de hand van Van den Heuvel zichtbaar bij OZ. ‘We zijn vier, vijf weken bezig maar Michel is nog steeds een man van de discipline. Hij eist passie, strijd en energie. Als dat er niet is, zit hij er boven op.’
Toch is de coach in de beleving van Balkestein een stuk rustiger geworden. ‘Natuurlijk kan hij soms nog uit zijn vel springen en slaat de vlam regelmatig in de pijp, toch komt hij veel relaxter over als vroeger. Zijn trainingen zijn als vanouds van hoge kwaliteit en analytisch behoort hij tot de top. Ik ga weer met plezier naar de trainingen. Hij laat ons hard werken, de vonken springen er van af, maar het klikt tussen de groep en de coach.’
Met de terugkeer van de verloren zonen Van der Horst en Reckers en de komst van twee Pakistaanse internationals beschikt Van den Heuvel over een brede, sterke selectie met acht spelers die actief waren in het Olympisch toernooi. ‘Ons eerste doel is de play-offs te halen’, zegt Van den Heuvel. Maar bovenal predikt de coach gedrevenheid en scherpte.
Tegen Bloemendaal zat hij vrij rustig op zijn plastic klapstoeltje naast de dug-out. ‘Ik zag dat we goed bezig waren. De focus, agressie en intentie waren aanwezig. Daarnaast toonden we veerkracht door drie keer een achterstand ongedaan te maken. Ik had het gevoel dat we deze wedstrijd niet konden verliezen.’
Bron: De Volkskrant/Rob Kramp

Reageer