Willemijn Bos tart zwaartekracht bij blessurebehandeling


In de maand december gaat hockeyster Willemijn Bos waarschijnlijk veelvuldig herinnerd worden aan háár moment van het jaar: de knieblessure die ze opliep vlak voor de Olympische Spelen in Londen.„Die beelden zullen wel in een aantal jaaroverzichten voorbij komen, dus veel mensen zullen mij er ongetwijfeld weer over aanschieten. Meestal heb ik daar niet zo veel zin in. Ik kijk liever niet te veel terug. Aan de andere kant geeft het een goed gevoel als mensen willen weten hoe het met je gaat.”
De onfortuinlijke Bos, een zekerheidje in de defensie van de ploeg van bondscoach Max Caldas, raakte op donderdag 26 juli, één dag voor de openingsceremonie, geblesseerd in een oefenwedstrijd tegen de Verenigde Staten. Vijf minuten voor tijd, bij een verdedigende actie van Bos, viel een Amerikaanse speelster vol op haar linkerknie.
„Ik had nauwelijks pijn. Maar onze fysio Johannes Veen deed in het stadion wat testen en die wezen op een kruisbandblessure. Ja, dan stort je wereld in. Ik heb flink zitten janken. Ook afscheid nemen in het olympische dorp was erg moeilijk.” Uiteindelijk ging Bos (24) met haar familie na een paar dagen terug naar Londen. Ze zag als co-commentator bij Radio 1 haar teamgenoten olympisch goud winnen. „Ik wilde per se terug naar Londen en had het daar best lastig. Maar thuis zitten was nog vele malen erger.”
De 22-voudig international, die vorig jaar met een Europese titel én winst tijdens de Champions Trophy haar debuut maakte in Oranje, werd 13 september in de Bergman Kliniek in Naarden geopereerd door orthopedisch chirurg Henk van der Hoeven. Daar werkt ze met de fysiotherapeuten Rob Tamminga en Dirk de Graaf intensief aan haar herstel. „De operatie is uitstekend gelukt.”
Bos wordt nog iedere dag begeleid. Tien weken na de operatie loopt ze op een speciale loopband, de Anti Gravity Treadmill. „In een soort zwemband zweef ik als het ware boven de loopband. Daardoor kan ik de zwaartekracht reguleren en rennen zonder mijn knie volledig te belasten. Die belasting wordt steeds een beetje opgevoerd. Ik heb geluk dat het apparaat in Naarden staat. Daarnaast heb ik geweldige steun aan Rob en Dirk. Zij zorgen ervoor dat ik de moed niet laat zakken als ik het even niet meer zie zitten.”

Voor volledig herstel na een voorste kruisbandoperatie staat gemiddeld negen maanden. Bij Bos, die vorig jaar haar studie rechten afrondde en superfit de operatiekamer werd binnengereden, gaat het waarschijnlijk sneller. Bos, voor wie het niet snel genoeg kan gaan: „Eind maart speelt mijn club Laren in Hamburg de eerste twee rondes van de EuroHockey Club Champions Cup. Stiekem hoop ik daar mijn eerste speelminuten te maken, maar ik houd wel rekening met een eventuele terugslag.”
En Oranje? „Daar denk ik nog maar even niet aan. Komend jaar is de World League in juni in Rotterdam en het EK in België in augustus. Zou mooi zijn als ik daar weer bij kan zijn. En uiteraard het WK in 2014 in Den Haag. Daar kijk ik naar uit.”
Foto: @WillemijnBos
Bron: De Telegraaf

Comments (1)

  1. Willemijn sterkte met je herstel.

Reageer