Hockeywereld te klein

Mirte van der Vliet is verbaasd over hoe vriendschappen kunnen gaan, nu ze gestopt is met tophockey. Op 25-jarige leeftijd is de keepster die op het WK in Boston in 2009 nog eerste keuze was voor de ‘gouden’ Joyce Sombroek ervan overtuigd dat haar toekomst niet in het hockey ligt. In het AD/Utrechtse Courant komt zij aan het woord. “Ik mis het hockey geen seconde. Ik ben een half jaar met tegenzin naar alle trainingen gegaan.”

Het is haast niet voor te stellen dat de keuze om te stoppen met hockey echt definitief is. Ze oogt er te jeugdig voor.

Van der Vliet begon met hockeyen in Culemborg, stapte over naar Kampong, werd wereldkampioen met Jong Oranje en nam in 2008 de plaats over van coryfee Lisanne de Roever.

Ze vertelt nu met droge ogen dat ze blij is dat coach Stijn van Roosendaal de ervaren Floortje Engels aantrok. “De eerste helft van het seizoen was nog leuk. Stijn had een andere kijk dan Derk (Marijnen) en we hadden plezier en speelden aanvallend,” vertelt Van der Vliet. “Samen met Belle (Van Meer), Dianne (Bos) en Marlies (Verbruggen) namen we de verantwoordelijkheid binnen het team. Toen rondde ik mijn studie planologie af in de winterstop en kon ik meteen beginnen met een serieuze baan als consultant in de ruimtelijke ordening. Dat wilde ik niet laten lopen. Maar die combinatie van werken en hockey was te zwaar voor mij. Elke dag ging om half zeven de wekker en tot half twaalf ’s avonds was het de hele dag alleen maar dingen moeten. Dat begon me op te breken, maar ik wilde niet zeuren.”

“Het ging voor geen meter, maar ik dacht het seizoen in ieder geval nog uit te zingen. Ik heb een paar keer met Stijn gezeten en toen vertelde hij me dat ik er moest staan, terwijl ik eigenlijk wilde zeggen dat ik twee keer minder wilde trainen. Om dat te zeggen moet je sterk in je schoenen staan en Stijn was wel dwingend. En mijn verantwoordelijkheidsgevoel is te groot.”

Na een belabberde tweede helft, waarin het team zich via degradatiewedstrijden tegen Push veilig speelde, vertelde Van Roosendaal dat hij een andere keepster had gecontracteerd. “Floortje of Joyce?” raadde Van der Vliet meteen goed. Instinctief wist ze dat ze alleen opzij zou worden gezet voor iemand van dat kaliber. Ze had voor uiterlijk een jaar willen bijtekenen op dat moment en Engels ging de samenwerking aan voor twee seizoenen. Uiteindelijk vind Van der Vliet het nu allemaal prima. In de zomer liep ze alle festivals af en raakte ze geen stick aan.

Wel trok ze na twee maanden de loopschoenen aan en rent ze nu vier keer per week veertig minuten.

“Het is een cliché, maar er is zoveel meer dan topsport. Hockey is een makkelijke wereld, maar nu weet ik hoe klein en bekrompen dat je wereld maakt. Ik heb mezelf ook beter leren kennen. Hockey is fantastisch als het lekker gaat. Op het werk kabbelt het meer en eigenlijk vind ik dat wel relaxed. Je staat niet onder constante druk. De hockeywereld is aan de ene kant makkelijk want je wordt geleefd.”

“Ik doe nu dingen omdat ik ze leuk vind.”

Vindt het 24-jarige talent de hockeywereld niet gewoon te klein? “Ja dat is het denk ik. Dat vind ik een mooie. Zo is het.”

Comments (7)

  1. amsterdammer

    Lijkt me een heel weloverwogen keuze van een eigenzinnig mens. Mooi zo! Jammer dat zij gestopt is? Ja en nee, het leven duurt langer dan een topsport carrière. Als je in de tredmolen van de topsport zit zie je dat misschien niet, topsport wordt immers gedaan door personen die nog lang niet volledig “mens” zijn. Misschien is hockey leuker als er minder “moet”, maar dat je de keuze om te trainen met heel je hart maakt. Sommige dingen komen te vroeg voor mensen.
    Ik snap dat Max Caldas juist op het menselijk aspect hoopt progressie te boeken. Als dat lukt dan gaat Nederland een mooie tophockey periode tegemoet.

  2. Beste Mirte,

    Misschien ligt het ook aan jezelf dat je diepgang miste. Ik heb zelf hele goede vrienden gemaakt in het ‘hockeywereldje’ en natuurlijk gaat het ook wel eens over hockey maar 90% van de tijd gaat het over hele andere zaken.

    Daarbij vind ik het weer een apart interview. Je geeft aan dat het je eigen keuze is geweest om te stoppen maar je werd toch een beetje gedwongen door het binnen halen van Floortje? Vind het jammer dat je steeds negatieve dingen over de ‘hockeywereld’ moet zeggen. Het beste!

  3. Bob! Jammer dat je niet meer te bewonderen bent op en langs het veld. Ik vond je goed, grappig en leuk.

    @Pien, het blijkt wel dat je Mirte niet kent. Ze heeft namelijk echt genoeg vrienden op de (verschillende) hockeyverenigingen. Ze spreekt hier duidelijk over het tophockey en dat is en blijft een vreemd wereldje (weet ik uit ervaring).

  4. @Emile, ze is dus duidelijk niet geschikt voor Tophockey.

  5. @Pien: Volgens mij wordt er in het het volledige interview (hier staan slechts geknipte quotes) ook niet gezegd dat het gebrek aan diepang de schuld is van iemand, of dat ze hier zelf niet debet aan is. Ze constateert dat ze door het nieuwe leven dat ze leidt, andere mensen tegen is gekomen die beter bij haar passen en dat zeveel over zichzelf heeft geleerd. Het komt op mij over als een openhartig interview, waarin ze niet met een beschuldigende vinger naar mensen wijst, maar gewoon verbaast is over alles wat ze nu tegenkomt.

    Daarnaast staat er dat haar vertrek bij Kampong gedwongen was, maar dat ze zelf de keuze heeft gemaakt om definitief met hockey in het algemeen te stoppen, en dus niet bij een andere club te gaan spelen.

    @Willem: niet in combinatie met een serieuze baan nee. Bovendien geeft ze inderdaad aan dat haar intrinsieke motivatie waarschijnlijk niet toereikend genoeg is om de echte top te halen.

  6. @An, volgens mij zijn er voorbeelden genoeg van mensen die en een serieuze baan hebben en op hoog niveau hockeyen.

    Het zit bij haar dus inderdaad gewoon meer in de motivatie, daar is niks mee trouwens, wat ik wel jammer vind is dat ze dan nu doet voorkomen dat ze nu pas echt leeft, plezier heeft etc.

  7. @Willem: Dat ben ik met je eens. Het is negatief gekleurd richting hockey, terwijl je daar natuurlijk genoeg leuke dingen beleefd moet hebben als je het zo lang doet. Ik kan me voorstellen dat het laatste, voor haar negatieve, half jaar hockey haar sterkste referentiekader is geweest. Maar inderdaad, dat had zeker genuanceerder gekund!

Reageer